ANSE’den Merhaba

Yüzüne baktığımda ruhuna kazınmış izleri görüyorum: acılar, mutluluklar, özlemler, durgunluklar, hayaller, şaşkınlıklar... Çabamız izleri okumak... Sanat beni, seni, O`nu anlatmak ve aramızdaki bağları dokumak için. Sanatın “Bizce”si, seninle aramızdaki bağları keşfetmek, aramıza yeni köprüler kurmak. Soyut manaları dillendirmek ve gündelik hayatımıza gizlenmiş güzellikleri keşfetmek, paylaşmak. Sanata yepyeni bir pencereden bakıyoruz: rengarenk, samimi, duyarlı, sorumlu, gerçekçi, sempatik, dinamik, pozitif... Sadece seyirlik değil, tadımlık, yaşanılası sanat. Sadece bir kesimin değil herkesin dili olan sanat: annenin, çocuğun, yaşlının, halanın, Ankara`nın, Beyoğlu`nun, Muş`un, Ürgüp`ün, Duesseldorf`un, Bişkek`in... dili. Sanatın dili yalnızca uyarlama değil, özgün olacak. Bu toprakların çocuğu ve yüzü dünyaya çevrili olacak; dünyadan aşırmayacak, tüm dünyaya bir şeyler önerecek. Heyecanla dopdoluyuz. Yapacağımız yenilikler, yaşayacağımız değişimler, anlatılacak duygularımız, kurulacak bucaksız hayallerimiz, hayata kavuşacağı anı bekleyen nice güzelliklerimiz var. Her biri tadılmayı bekliyor. Tiyatro, resim, fotoğraf, müzik... Hepsi her biriyle anlatılmayı düşlüyor.